Odbiornik do rejestracji promieniowania radiowego Słońca, którego budowa będzie sukcesywnie opisywana, jest odbiornikiem przełączanym, znanym też pod nazwą odbiornika Dicke'ego, a w zasadzie jego odmianą - odbiornikiem Ryle'a. Główną zaletą tego rozwiązania jest (przy jego prostocie budowy) możliwość redukcji błędu z własnych fluktuacji wzmocnienia (dokładny opis można znaleźć na stronach dr Kazimierza Borkowskiego.
Fluktuacje wzmocnienia - wolnozmienne - można wyeliminować poprzez pomiar różnicy sygnałów (przełączanych pomiędzy anteny i źródło odniesienia) zamiast całego sygnału wyjściowego, który jest przeważnie nieporównywalnie większy od wspomnianej różnicy sygnałów. W tym celu na wejście odbiornika doprowadza się na przemian (z częstotliwością generatora przełączania) sygnał z anteny (TA) i sygnał ze źródła szumów o znanej temperaturze szumowej (Tr). Na wyjściu odbiornika, za pomocą detektora synchronicznego mierzy się różnicę mocy wejściowych (jako różnicę w napięciach przy założeniu, że charakterystyka detektora jest kwadratowa). Odpowiednio wysoka częstotliwość przełączania (>100Hz) spowoduje znaczną redukcję wpływu fluktuacji wzmocnienia odbiornika na wynik pomiaru. Jednak wraz ze wzrostem różnicy TA - Tr niwelacja fluktuacji wzmocnienia znika. Przy znacznej różnicy (pomiar sygnałów znacznie przewyższających swoim poziomem mocy moc źródła porównawczego, np. obserwacje Słońca aktywnego na niższych częstotliwościach) zaleta odbiornika przełączanego zaczyna być tracona. Rozwiązaniem tego problemu jest wprowadzenie automatycznej regulacji wzmocnienia (ARW).
W końcowych stopniach odbiornika następuje integracja sygnału (z różnymi stałymi czasowymi) umożliwiając uzyskanie dużej czułości .
Przedstawiony odbiornik jest urządzeniem modułowym pozwalającym na przetestowanie różnych konfiguracji radiointerferometru oraz jego rozbudowę/modyfikację. Rys. 1 przedstawia odbiornik w trakcie budowy.
W większości przypadków każdy moduł jest zamknięty w solidnej obudowie z aluminium (Rys. 2) lub mosiądzu (Rys. 3), wyposażony w koncentryczne złącza SMA dla sygnałów RF, oraz w kondensatory przepustowe dla zasilania. Taka konstrukcja ma za zadanie maksymalnie ochronić czułe urządzenia przed wpływem zewnętrznych zakłóceń promieniowanych i przewodzonych. Ułatwia też ona montaż mechaniczny całości. Wykonanie obudowy z polerowanego mosiądzu okazało się bardzo drogie, z tego też względu większość modułów będzie zamontowana w obudowach aluminiowych.
Docelowo odbiornik będzie stabilizowany termicznie, jednak nie będzie chłodzony, a podgrzewany do stałej temperatury. Stabilizacja temperaturowa pozwoli na dodatkowe zmniejszenie fluktuacji spowodowanych zmianami temperatury podczas długotrwałych pomiarów. Pomocne też będzie utrzymywanie stałego zasilania, dzięki czemu wszystkie elementy układu będą "wygrzane" i ustabilizowane.
Amatorski radioteleskop